Talmud do Bawa batra 5:6
אַרְבַּע מִדּוֹת בַּמּוֹכְרִין. מָכַר לוֹ חִטִּים יָפוֹת וְנִמְצְאוּ רָעוֹת, הַלּוֹקֵחַ יָכוֹל לַחֲזֹר בּוֹ. רָעוֹת וְנִמְצְאוּ יָפוֹת, מוֹכֵר יָכוֹל לַחֲזֹר בּוֹ. רָעוֹת וְנִמְצְאוּ רָעוֹת, יָפוֹת וְנִמְצְאוּ יָפוֹת, אֵין אֶחָד מֵהֶם יָכוֹל לַחֲזֹר בּוֹ. שְׁחַמְתִּית וְנִמְצֵאת לְבָנָה, לְבָנָה וְנִמְצֵאת שְׁחַמְתִּית, עֵצִים שֶׁל זַיִת וְנִמְצְאוּ שֶׁל שִׁקְמָה, שֶׁל שִׁקְמָה וְנִמְצְאוּ שֶׁל זַיִת, יַיִן וְנִמְצָא חֹמֶץ, חֹמֶץ וְנִמְצָא יַיִן, שְׁנֵיהֶם יְכוֹלִין לַחֲזֹר בָּהֶן:
Istnieją cztery „środki” [odrębne prawa] dotyczące sprzedaży: jeśli sprzedał mu dobrą pszenicę i okaże się, że jest ona zła, kupujący może się wycofać. [tj. gdyby zostało postanowione, że otrzyma dobrą pszenicę i okaże się, że jest ona zła, to jest to jak ona'ah („krzywdzenie”, przeładowanie). Dlatego tylko przedmiot ona'ah, kupujący, może się wycofać, ale nie sprzedający, nawet jeśli cena pszenicy znacznie wzrosła.] (Gdyby zostało ustalone, że otrzyma) zła pszenica i stwierdzono, że bądź dobry, sprzedawca może się wycofać. Złe i uznane za złe; dobre i uznane za dobre, ani też nie mogą się wycofać [nawet jeśli cena wzrosła lub spadła. A kupujący nie może powiedzieć: „Zamierzałem dobrą pszenicę— Powiedziałem „zły” tylko poprzez (Przypowieści Salomona 19: 8): „„ Zły, zły ”- mówi kupujący.” „I odwrotnie, sprzedawca nie może powiedzieć:„ Zamierzałem złą pszenicę — Powiedziałem „dobre” tylko dlatego, że sprzedawca ma w ten sposób nazywać zło dobrem. ”] Shechamtith [czerwony (-brązowy). Targum z (Rdz 30:35):„ I wszyscy kumple ”(brązowy) to: I cały szech. "], I stwierdzono, że jest biały; biały i stwierdzono, że był to szechamtit —Drewno oliwne i okazało się, że jest to jawor; jawor i okazał się oliwkowy—Wino i okazało się, że był to ocet; ocet i okazało się, że jest to wino—obaj mogą się wycofać. [Niektórzy wolą jeden, a inni drugi. Wszystkie takie przypadki są mekach tauth („błędna sprzedaż”) dla obu i oba mogą się wycofać, podczas gdy w przypadku „dobrych i złych” wszyscy wolą dobre. [(„Wino, okazało się, że to ocet itp.” :) Niektórzy wolą wino; inni, ocet.]
Jerusalem Talmud Sheviit
Jerusalem Talmud Peah
It happened that Rebbi Simeon from Miẓpah93A Mishnah collector in the times of Rabban Gamliel I; one of a very small number of scholars who lived during Second Temple times who is always mentioned with the title “Rebbi.” {It is possible that before the destruction of the Temple, “Rebbi” did not designate a rabbi but a collector of legal statements.} Miẓpah probably is today’s Nebi Samwil, N. W. of Jerusalem. sowed before Rabban Gamliel; they ascended to the stone hall94The hall on the Temple Mount whose walls were formed by hewn stone and in which the high court held its sessions. and asked. Naḥum the scribe95Cf. Latin libellaris, “of books.” He was the clerk of Rabban Gamliel I’s court. said: I have the tradition from Rebbi Miasha, who received it from my father, who received it from the pairs96The pairs of authorities, chiefs and deputy chiefs of the high court in Jerusalem, who are mentioned in the first chapter of Pirqe Avot., who received if from the prophets97Ḥaggai, Zachariah, Malachi, who by tradition are counted as members of the “Great Assembly.”, a practice going back to Moses on Sinai, that he who sows two different kinds of wheat on his field gives one peah if he stores them together, two peot if he stores them separately.